İndi o gözlərə qəm-qubar enib,
İndi lal dodaqlar bağırır necə.
Kaş görə biləydin, kaş, uşaqların
Necə “ata” deyib çağırır, necə...

Ölüm nə tez gəldi, vaxtsız haqladı,
Budaqtək ağacdan qopardı səni.
Sanki heç ölmədin, yuxuya getdin,
Mələklər qoynunda apardı səni.

Eh, yaxşı insanlar nə tez ölürlər?!
Ölümə həyatın nazımı deyim?
Allah necə qıydı sənə, qardaşım,
Buna tale deyim, yazımı deyim?